“Daisy Cutter”

 

Το ‘Daisy Cutter’ αφηγείται την ιστορία της δεκάχρονης Ζαΐρα, η οποία (όπως και πολλοί άλλοι) βιώνει την αδικία του πολέμου, με την προοπτική ότι η παιδική και αφελής ματιά της το επιτρέπουν. Η Ζαΐρα συγκεντρώνει μαργαρίτες κάθε μέρα για έναν φίλο που ‘χει χασει, Έτσι ώστε να μην τον ξεχάσει, έτσι ώστε να μην τον χάσει.

 

Image

“Η Απαγορευμένη Εκπαίδευση”

Η Απαγορευμένη Εκπαίδευση (La Educacion Prohibida) είναι ένα ανεξάρτητο ντοκιμαντέρ που κυκλοφόρησε το 2012. Περιγράφει ποικίλες εναλλακτικές πρακτικές εκπαίδευσης και αντισυμβατικά σχολεία στη Λατινική Αμερική και την Ισπανία, και περιλαμβάνει εκπαιδευτικές προσεγγίσεις όπως η λαϊκή επιμόρφωση, το σύστημα Μοντεσσόρι, η προοδευτική εκπαίδευση, η εκπαίδευση Βάλντορφ, η κατ οίκον διδασκαλία. Το ντοκιμαντέρ χωρίζεται σε 10 θεματικά επεισόδια, που το καθένα παρουσιάζει μια διαφορετική πτυχή της εκπαίδευσης στο πλαίσιο του σχολείου και έξω από αυτό. Τα θέματα περιλαμβάνουν την ιστορία του σχολικού συστήματος, την εξουσία και δύναμη στα σχολεία, την αξιολόγηση και το διαχωρισμό των μαθητών, την κοινωνική λειτουργία των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, καθώς και το ρόλο των εκπαιδευτικών και των οικογενειών. Η ταινία περιέχει σχεδόν 30 λεπτά κινουμένων σχεδίων και μια φανταστική δραματοποιημένη ιστορία που συνδέει τα επεισόδια. Είναι η πρώτη Ισπανική ταινία που χρηματοδοτήθηκε μέσω της μεθόδου πληθοχρηματοδότησης και προβλήθηκε ταυτόχρονα σε 130 πόλεις, σε 13 χώρες, με συνολικό αριθμό 18.000 θεατών μέσα σε μια μέρα.

Image

“Ginger & Rosa” 2012 (ελλ.υπότιτλοι)

“Κάθε άνθρωπος πρέπει να παλεύει
για την δική του εξουσία.
Για την αυτόνομη σκέψη.
Γι αυτό δεν πρέπει ν’ ακούς
ούτε λέξη απ’ αυτά που λέω.”

Υπόθεση:
Λονδίνο, 1962. Δύο νεαρές κοπέλες, η Τζίντζερ και η Ρόζα, είναι αχώριστες φίλες. Κάνουν μαζί κοπάνες, μιλούν για τη θρησκεία, την πολιτική, τα μαλλιά τους και ονειρεύονται ζωές καλύτερες από αυτές των οικογενειών τους. Όμως και καθώς ο Ψυχρός Πόλεμος και ο φόνος για την ατομική βόμβα συναντούν τη σεξουαλική επανάσταση, η φιλία των δύο κοριτσιών αποκτά τα πρώτα της σύννεφα. [cine.gr]

Δείτε την από εδώ

Image

“Νεφέλωμα”

Τα χρόνια περνούσαν,
μα οι παλιές αναμνήσεις
δεν σβήνονταν από τη μνήμη.

Ένα τρυφερό όνειρο
με έφερε κοντά σου
και μια φωνή που έλεγε:

“Άφησε με!”

Οι νύχτες ατέλειωτες,
μ’αναμμένα κεριά.
Η μουσική να ψάχνει
καταφύγιο σ’ένα σώμα.

Και ξαφνικά η μυρωδιά
της βρόχης σου έδωσε
χρώματα κι εγίνες
νεφέλωμα στον ουρανό.

Το ίδιο όνειρο κάθε μέρα..
Δεν θα σ’αφήσω ποτέ!
Image

“Ευτυχία”

-Ευτυχία είναι η τηλεόραση που ο Θανάσης την σπάει.

-Ευτυχία είναι η εσωτερική ομορφιά.

-Ευτυχία είναι το παιδί που παίζει στην αλάνα.

-Ευτυχία είναι η στιγμή που οι βοηθητικές ρόδες θα βγούν απ’το ποδήλατο για πρώτη φορά.

-Ευτυχία είναι το κορίτσι που χαμογελάει πίσω από την πλάτη σου,χωρίς να το πάρεις πρέφα.

-Ευτυχία είναι το όνειρο.

-Ευτυχία είναι ό,τι δεν σε φυλακίζει.

-Ευτυχία είναι όλες οι όμορφες αναμνήσεις που είχες.

-Ευτυχία είναι το ταξίδι σ’άλλους κόσμους.Σ’αυτούς που ο ίδιος έχεις φτιάξει και ισώς κανείς(εκτός από σένα) να μην μπορέσει να μπεί.

-Ευτυχία είσαι εσύ!

Τέλος,Ευτυχία είναι αυτό.

“Κοίταξε τα δέντρα και τα πουλιά, κοίταξε τα σύννεφα και τα αστέρια… κι αν έχεις μάτια, θα δεις πως όλη η πλάση είναι ευτυχισμένη. Τα πάντα είναι χαρούμενα. Τα δέντρα είναι ευτυχισμένα χωρίς λόγο. Δε θα γίνουν πρόεδροι και πρωθυπουργοί, ούτε θα πλουτίσουν, ούτε θα αποκτήσουν τραπεζικό λογαριασμό. Κοίταξε τα λουλούδια -χωρίς λόγο. Είναι απίστευτο πόσο χαρούμενα είναι τα λουλούδια” –Όσσο

Image

Σοφά λόγια από την ταινία της ημέρας ή καλύτερα της κάθε μέρας.

“Ξέρεις, πιστεύω
πως αν υπάρχει Θεός τελικά
δεν βρίσκεται μέσα μας,
ούτε σ’ εμένα, ούτε σ’ εσένα
αλλά σ’ αυτό το διάστημα
που υπάρχει μεταξύ μας.
Αν υπάρχει λίγη μαγεία στον κόσμο
πρέπει να είναι στην προσπάθεια
να καταλάβεις κάποιον, να μοιραστείς κάτι.
Το ξέρω πως είναι σχεδόν αδύνατο
να το πετύχει κανείς…
αλλά ποιος νοιάζεται, αλήθεια;
Η προσπάθεια είναι που μετράει.”

Είπε η ‘Celine’ στο αριστούργημα “Before Sunrise“(1995). Η πρώτη ταινία της τριλογίας.(ακολούθησε το “Βefore Sunset” και σε λίγο καιρό θα κυκλοφορήσει και το “Before Midnight”)

Και μετά απο τόσα χρόνια ο the boy έγραψε και τραγούδια πάνω στην ταινία.

Ένα από αυτά:

before-sunrise-record-store-perusing

“Starry Starry Night” (2011)

Image

To ασιάτικο Starry Starry Night, εκτός απ’το εξαιρετικό εξώφυλλο που διαθέτει (εμπνευσμένο απ’τον ομώνυμο πίνακα του Βαν Γκογκ) έχει και μια ενδιαφέρουσα και ονειρική κινηματογράφηση που θυμίζει το Science of sleep του Μισέλ Γκοντρύ. Αυτό μεταφράζεται αυτόματα σε φαντασία και πολύ δημιουργικότητα.

Η ιστορία περιπλέκεται γύρω απ’την 13χρονη Mei και τον φανταστικό κόσμο στον οποίο ζει, ώσπου την στιγμή που αληθινά προβλήματα αρχίζουν να την βασανίζουν και βρίσκει διέξοδο στον Lee, ένα νεαρό που μόλις μεταγράφτηκε στην τάξη της.

Πηγή: tocinemadaki.gr

Δείτε την από εδώ με αγγλικούς υπότιτλους.

Υπόνοια – Τον κόσμο σας γκρεμίζω

Τον κόσμο σας γκρεμίζω και τον ξαναχτίζω,
τον ξαναχτίζω
και πάλι απ’ την αρχή
τα λάθη σας διορθώνω και γι’ αυτά πληρώνω
πληρώνω με
την δική μου τη ζωή
δίνω νόημα στον τοίχο, με έναν μου στίχο
σας θυμίζω,
είμαι ακόμα ένα παιδί
σας μαθαίνω την αγάπη με ένα κομμάτι
φτιάχνω
την πιο γλυκιά μου μουσική
τραγουδώ για την αλήθεια, για μια καρδιά στα στήθια
φτιάχνω
την πιο γλυκιά μου μουσική
ψάχνω κάθε λουλούδι μ’ ένα όμορφο τραγούδι,
μ’ ένα όμορφο τραγούδι
ξεκινάω τη γιορτή,
έχω μια γροθιά τυλιγμένη με φωτιά,
με φωτιά
για κάθε σκοτεινό κελί,
μέχρι να γίνω άστρο λαμπερό, να φωτίζω ουρανό,
να σας ρεμβάζω από’ κει..

και πάλι απ’ την αρχή…

Τον κόσμο πήρα σβάρνα μ’ ένα μαγικό ραβδί,
χάρισμα του μάγου, εκείνου που αγαπούσε τη βροχή
και μια μέρα βροχερή, στίχους έκανα πανί
να γκρεμίσω τον κόσμο, να τον φτιάξω πάλι απ’ την αρχή
με μουσική. Βήμα πρώτο, στον ορίζοντα μπροστά,
θάλασσες φτιάχνω στο μπαλκόνι σου να βλέπεις στ’ ανοιχτά
γαλάζο τ’ ουρανού κι ανατολή μ’ άλικο χρώμα
κι ένα ουράνιο τόξο να γεμίζει την εικόνα,
που ανθρώπους, στεριές, καρδιές, θα γεφυρώνει,
μετά τη μπόρα θα δείχνει πως δεν είμαστε μόνοι.
Πράσινο χαρτί και μολύβι σαν αλήθεια
να γράφω οι δράκοι δε νικιούνται μόνο στα παραμύθια.
Τον ήλιο κυνηγώντας να περνάει κάθε μέρα
και παιδιά να γεννιούνται με κάθε όπλου σφαίρα.
Με νεροπίστολα ο πόλεμος και θύμα κανένα
κι οι σκέψεις του αυτόχειρα περιστέρια στον αέρα.
Να ταξιδεύω τραγουδώντας την πιο γλυκιά μου μουσική,
πλοίο να’ ναι η καρδία μου να σας ρεμβάζει από’ κει
κι εγώ στην πλώρη κάθομαι να με φυσά ο ζέφυρος,
για πρώτη μου φορά θαρρώ πως είμαι ελεύθερος..

Τον κόσμο σας γκρεμίζω και τον ξαναχτίζω,
τον ξαναχτίζω
και πάλι απ’ την αρχή
τα λάθη σας διορθώνω και γι’ αυτά πληρώνω
πληρώνω με
την δική μου τη ζωή
δίνω νόημα στον τοίχο, με έναν μου στίχο
σας θυμίζω,
είμαι ακόμα ένα παιδί
σας μαθαίνω την αγάπη με ένα κομμάτι
φτιάχνω
την πιο γλυκιά μου μουσική
τραγουδώ για την αλήθεια, για μια καρδιά στα στήθια
φτιάχνω
την πιο γλυκιά μου μουσική
ψάχνω κάθε λουλούδι μ’ ένα όμορφο τραγούδι,
μ’ ένα όμορφο τραγούδι
ξεκινάω τη γιορτή,
έχω μια γροθιά τυλιγμένη με φωτιά,
με φωτιά
για κάθε σκοτεινό κελί,
μέχρι να γίνω άστρο λαμπερό, να φωτίζω ουρανό,
να σας ρεμβάζω από’ κει..

Θαρρώ πως είμαι ελεύθερος για πρώτη μου φορά.
Η καρδιά μου πλοίο και οι στίχοι μου πανιά.
Απ’ τη πλώρη τραγουδώ την πιο γλυκιά μου μουσική
κι ο κόσμος μοιάζει πιο όμορφος σαν τον ρεμβάζω από’ κει.
Εκεί που τα παιδιά κακοποιούν τους γονείς
που φτιάξαν χαρακιές, τα σύνορα στο σώμα της γης
για να ορίσουν πατρίδες, χωρίσαν τους ανθρώπους
να γητέψουν καρδιές, ορίσανε τους νόμους.
Κι εγώ χρόνια ψάχνω το παιδί που έχασα,
για λίγο να του πω ένα όνειρο που ξέχασα
μ’ ένα δικό μου παραμύθι γλυκά να κοιμηθεί,
να σηκώσω το ραβδί και μια νέα να’ ρθει αυγή,
που η ομορφιά να’ ναι στο δρόμο, η ζωή να’ ναι στο δρόμο,
να γκρεμίζεται ο κόσμος σας μ’ ένα τραγούδι μόνο,
κι αν μας κλείνουν οι τοίχοι, δεν κοιτάμε το ταβάνι,
κι όσο πέφτουμε, πιο κοντά θα’ μαστε στο φεγγάρι.
Να’ ναι τ’ άσχημα, γυάλινα ποτήρια να τα σπάμε
και με χέρια καθαρά τα όνειρά μας να μεθάμε.
Να μεθάει η λογική να’ χω μόνο τη καρδιά μου
με φωτιά, γι’ αυτό νερό δε χωρά στα σωθικά μου.
Γράφω στίχους να στολίσουν ,τα τοίχει που υψώσατε.
Λουλούδια για την γη ψάχνω, που πληγώσατε.
Φτιάχνω όνειρα να γίνουνε πατρίδα,
παραμύθια γράφω, να ξυπνήσουν την ελπίδα
μ’ ένα τραγούδι για έναν ουρανό μ’ αστέρια,
μ’ ένα μικρόφωνο σαν μαγικό ραβδί στα χέρια,
κι όσο όνειρα έχω και έχω και φωνή
θα γκρεμίζω τον κόσμο για μια ζωή πιο μαγική.
Και τέλος, δεν έμαθες την καλύτερή μου εικόνα
πως θα’ μαι κι αύριο εδώ να τραγουδάω ακόμα..

Τον κόσμο σας γκρεμίζω και τον ξαναχτίζω,
τον ξαναχτίζω
και πάλι απ’ την αρχή
τα λάθη σας διορθώνω και γι’ αυτά πληρώνω
πληρώνω με
την δική μου τη ζωή
δίνω νόημα στον τοίχο, με έναν μου στίχο
σας θυμίζω,
είμαι ακόμα ένα παιδί
σας μαθαίνω την αγάπη με ένα κομμάτι
φτιάχνω
την πιο γλυκιά μου μουσική
τραγουδώ για την αλήθεια, για μια καρδιά στα στήθια
φτιάχνω
την πιο γλυκιά μου μουσική
ψάχνω κάθε λουλούδι μ’ ένα όμορφο τραγούδι,
μ’ ένα όμορφο τραγούδι
ξεκινάω τη γιορτή,
έχω μια γροθιά τυλιγμένη με φωτιά,
με φωτιά
για κάθε σκοτεινό κελί,
μέχρι να γίνω άστρο λαμπερό, να φωτίζω ουρανό,
να σας ρεμβάζω από’ κει..