“Νεφέλωμα”

Τα χρόνια περνούσαν,
μα οι παλιές αναμνήσεις
δεν σβήνονταν από τη μνήμη.

Ένα τρυφερό όνειρο
με έφερε κοντά σου
και μια φωνή που έλεγε:

“Άφησε με!”

Οι νύχτες ατέλειωτες,
μ’αναμμένα κεριά.
Η μουσική να ψάχνει
καταφύγιο σ’ένα σώμα.

Και ξαφνικά η μυρωδιά
της βρόχης σου έδωσε
χρώματα κι εγίνες
νεφέλωμα στον ουρανό.

Το ίδιο όνειρο κάθε μέρα..
Δεν θα σ’αφήσω ποτέ!
Image

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s