“Η ιστορία του ιπτάμενου αγοριού” (με εικόνες)

Σ’έναν κόσμο φυλακισμένο,σ’έναν κόσμο γεμάτο μίσος και βία,ζούσε το ιπτάμενο αγόρι το μοναδικό που πετούσε κι ήταν πραγματικά ελεύθερο.

Ταξίδευε πάντου και παρακολουθούσε τις ζωές των ανθρώπων.Η ευτυχία και η δυστυχία συγκρουόταν μέσα του.

Έβλεπε γυναίκες να δουλεύουν ατέλειωτες ώρες με το μωρό στη πλάτη τους,Image

Γυμνόστηθες διαμαρτυρίες φεμινιστικής ομάδας για τα δικαιώματα των γυναικών,Image

Continue reading

“La tête la première” (ελλ.υπότιτλοι)

“Η Ζωή αποφασίζει να φύγει για να προσεγγίσει έναν συγγραφέα που θαυμάζει. Πιστεύει ότι ένα οδικό ταξίδι μπορεί να δώσει σκοπό στη ζωή της. Στο δρόμο, συναντά τον Adrien, ένα νεαρό κωμικό.
Γοητευμένος από την φευγαλέα προσωπικότητά της, αποφασίζει να την ακολουθήσει.”

Δείτε την από εδώ

Image

“Τώρα”

Μα οι παιδικές μας οι καρδιές
ξεχνούσαν τ’αύριο και το χθες
έμοιαζαν σαν ενα μικρό ρολόϊ,
που χωρούσαν μέσα όλοι
ο ήλιος και το χιόνι
κι έγραφε το “τώρα” σ΄όλες τις γραμμές.

Image

Φρεντ «Ένας Άλλος Κόσμος Είναι Εδώ»

“Ο Φρεντ αγαπήσε την Ελλάδα και ζει εδώ, κοντά στη φύση, μαθαίνοντας να φτιάχνει τα πάντα με τα χέρια του, δείχνοντας μας πως ο άνθρωπος δεν είναι πλήρως εξαρτημένος από τις συνθήκες, αλλά πως ο ίδιος θα καθορίσει αν θα υποταχθεί ή θα ορθωθεί απέναντί τους. Αγωνίζεται να δημιουργήσει μια φυσιολογική ζωή στη Μυτιλήνη μαζί με τη σύντροφο του Ντάνα, προσπάθει να ορίσει ο ίδιος τη μοίρα του, χωρίς να μπορεί να το καταφέρνει πάντα αυτό.”

Δύο δημιουργοί –o Στρατής Βογιατζής και η Θέκλα Μαλάμου – ξεκινούν ένα οδοιπορικό με ένα αυτοκινούμενο τροχόσπιτο, ένα caravan project, στην ελληνική ενδοχώρα και τα νησιά. Σκοπεύουμε να περιηγηθούμε στην Ελλάδα από άκρη σε άκρη και με όχημα τη φωτογραφία, την  κινηματογράφηση και τη συλλογή προφορικών αφηγήσεων, να επιδιώξουμε να φέρουμε στο προσκήνιο την προσωπική ιστορία, την ανθρώπινη μαρτυρία.

Να τονίσουμε έναν διαφορετικό τρόπο ζωής από αυτόν που συστηματικά προβάλλεται από τα μέσα ενημέρωσης και τις κυρίαρχες τάσεις, να εστιάσουμε στην ιδιαιτερότητα της άγονης και απομακρυσμένης Ελλάδας, να φωτίσουμε έναν τόπο που συνεχίζει να δημιουργεί και να ονειρεύεται και με αυτό το τρόπο να υποστηρίξουμε ότι  «Ένας  Άλλος Κόσμος Είναι Εδώ» !!! 

http://www.anotherworldishere.com

Lore 2012 (ελλ.υπότιτλοι)

Μετά τη φυλάκιση του πατέρα (αξιωματικού των Ες Ες) και της μητέρας της, η Λόρε και τα αδέλφια της, διασχίζουν τη Γερμανία, που το 1945 είναι ήδη ρημαγμένη απ” τον πόλεμο. Κάπου στο γενικευμένο χάος, συναντά τον μυστηριώδη Εβραίο πρόσφυγα Τόμας, που θρυμματίζει την εύθραυστη πραγματικότητά της με μίσος και επιθυμία. Αν θέλει να επιβιώσει, θα πρέπει να εμπιστευτεί κάποιον που μέχρι πρότινος είχε μάθει να μισεί, αλλά και να αντιμετωπίσει το σκοτάδι μέσα της.

Το φιλμ είναι βασισμένο στο βραβευμένο βιβλίο της Ρέιτσελ Ζάιφερτ «The Dark Room». Η σκηνοθεσία είναι της Κέιτ Σόρτλαντ, το σενάριο της Κέιτ Σόρτλαντ και του Ρόμπιν Μουκχέρτζι, ενώ παίζουν οι ηθοποιοί: Σάσκια Ρόζενταλ, Κάι-Πέτερ Μαλίνα, Νέλε Τρεμπς, Ούρσινα Λάρντι, Χανς-Γιόχεν Βάγκνερ, Μίκα Ζάιντελ, Αντρέ Φριντ.

                 Πηγή:taneasou.net

Δείτε την από εδώ

Image

“Τάσεις Φυγής”

Ταξίδι,ταξίδι,ταξίδι οπουδήποτε,τελευταίας στιγμής,
δίχως σταματημό,γεμάτος όμορφες σκέψεις και μουσικές.

Με την αγάπη πάντα οδηγό και ας την έχεις χάσει και ας μην την έχεις βρεί.

Γράψτο στο βιβλίο να το θυμάσαι.

Image

“The Man with the Beautiful Eyes”

Μια ομάδα παιδιών γοητεύονται από ένα υποβαθμισμένο σπίτι στη γειτονιά,σε αυτό το animation ενός ποιήματος του Charles Bukowski.

when we were kids there was a strange house

all the shades were always drawn
and we never heard voices in there
and the yard was full of
bamboo
and we liked to play in the bamboo
pretend we were Tarzan (although there was no Jane).
and there was a fish pond a large one
full of the fattest goldfish you ever saw
and they were tame.
they came to the surface of the water
and took pieces of bread
from our hands.
Our parents had told us:
“never go near that house.”
so, of course, we went.
we wondered if anybody lived there.
weeks went by and we never saw
anybody.
then one daywe heard a voice
from the house “YOU GOD DAMNED WHORE!”
it was a man’s voice.
then the screen door of the house was flung open
and the man walked out.
he was holding a fifth of whiskey
in his right hand.
he was about 30.
he had a cigar in his mouth, needed a shave.
his hair was wild and uncombed
and he was barefoot
in undershirt and pants.
but his eyes were bright.
they blazed with brightness
and he said,
“hey, little gentlemen,
having a good time, I hope?”
then he gave a little laugh
and walked back into the house.
we left, went back to my parents’ yard
and thought about it.
our parents, we decided,
had wanted us to stay away from there
because they never wanted us
to see a man like that,
a strong natural man
with beautiful eyes.
our parents were ashamed
that they were not
like that man,
that’s why they wanted us
to stay away.
but we went back to that house
and the bamboo
and the tame goldfish.
we went back many times
for many weeks
but we never saw
or heard the man again.
the shades were down as always
and it was quiet.
then one day
as we came back from school
we saw the house.
it had burned down,
there was nothing left,
just a smouldering
twisted black foundation
and we went to the fish pond
and there was no water in it
and the fat orange goldfish
were dead there,
drying out.
we went back to my parents’ yard
and talked about it
and decided that our parents
had burned their house down,
had killed them
had killed the goldfish
because it was all too beautiful,
even the bamboo forest
had burned.
they had been afraid of
the man with the beautiful eyes.
and we were afraid then
that all throughout our lives
things like that would happen,
that nobody wanted anybody
to bestrong and beautiful
like that,
that others would never allow it,
and that many people
would have to die.

Image